Biuro Rachunkowe Kraków

Jako licencjonowane biuro księgowe działamy w branży finansowej już od 1998 roku.
Wieloletnie doświadczenie w funkcjonowaniu i rozliczaniu różnych form działalności oraz
jej przekształceniach pozwala sprostać zróżnicowanym oczekiwaniom przedsiębiorców.

 

więcej...

Niższa stawka podatku CIT.

Korzyści dla nowych i małych spółek zoo w roku 2017.

więcej...

Wynagrodzenie za urlop.

Jak prawidłowo określić pensję dla pracownika.

więcej...

Kontakt
Kontakt

Biuro Rachunkowe
Zemowski Sp. z o.o.

31-514 Kraków,
al.Płk.Beliny-Prażmowskiego 24
tel: 12 350 58 60

Porady dla rozpoczynających działalność


Porady

Dodano dnia 13.10.2016r.
Niższa stawka podatku CIT.

Zgodnie z uchwaloną zmianą ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych z dnia 5 września 2016 wprowadzono na rok 2017 obniżoną 15% stawkę podatku CIT czyli podatku dochodowego od osób prawnych zamiast dotychczasowych 19% jaka zostanie utrzymana dla większych spółek.

Nową niższą stawką CIT będą opodatkowane osoby prawne (np. popularne spółki zoo) spełniające status :

  • małych podatników, czyli takich których obroty roczne brutto nie przekraczają w roku poprzedzającym równowartości 1,2 mln euro    
  • nowych podatników, ale tylko w pierwszym roku rozpoczęcia działalności i z ograniczeniami jak poniżej 

w przypadku podatników rozpoczynających działalność z niższej stawki nie będą mogli skorzystać podatnicy, którzy zostali utworzeni w wyniku:

  • przekształcenia, podziału lub połączenia podatników, z wyjątkiem przekształcenia spółki w inną spółkę,    
  • przekształcenia osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą lub spółki nie będacej osobą prawną,    
  • wniesienia aportów w postaci przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa przez osoby prawne, osoby fizyczne albo jednostki niemające osobowości prawnej, jeżeli wartość tych aportów przekracza 10 000 euro,    
  • wniesienia przez osoby prawne, osoby fizyczne oraz jednostki nieposiadające osobowości prawnej aportem składników majątku uzyskanych w wyniku likwidacji innych podatników.

Z niższej stawki nie będą też mogły skorzystać podatkowe grupy kapitałowe a dodatkowo ustawa przewiduje, iż reorganizacje spółek, które miałyby miejsce po ogłoszeniu ustawy i byłyby podjęte w celu skorzystania z 15% stawki podatku, nie będą skuteczne.Przedsiębiorcy, którzy dokonali takich zmian już po ogłoszeniu ustawy (np. poprzez podział spółki), będą nadal płacili starą stawkę podatku (zgodnie z art. 6, który obowiązuje od dnia następującego po dniu ogłoszenia ustawy)


Porady

Dodano dnia 29.09.2015r.
Wynagrodzenie za urlop.

Za miesiąc, w którym przebywał na urlopie wypoczynkowym, pracownik powinien otrzymać wynagrodzenie, jakie otrzymałby za cały miesiąc pracy. Ale obliczanie wynagrodzenia urlopowego nie jest łatwym zadaniem i nawet doświadczonemu specjaliście może sprawić kłopoty.

W myśl art. 172 Kodeksu pracy za czas urlopu pracownikowi przysługuje wynagrodzenie, jakie by otrzymał, gdyby w tym czasie pracował. Wynagrodzenie to oblicza się, stosując zasady zawarte w rozporządzeniu ministra pracy i polityki socjalnej z 8 stycznia 1997 r. w sprawie szczegółowych zasad udzielania urlopu wypoczynkowego, ustalania i wypłacania wynagrodzenia za czas urlopu oraz ekwiwalentu pieniężnego za urlop - dalej rozporządzenie urlopowe.

Do urlopowej podstawy przyjmuje się tylko określone składniki wynagrodzenia i inne świadczenia pracownicze i już na tym etapie pracodawcy napotykają trudności. Nie wszystko, co stanowi przychód ze stosunku pracy może bowiem podnieść podstawę urlopową.

Rozporządzenie urlopowe zawiera katalog wyłączeń z podstawy wynagrodzenia za czas urlopu. Są to przykładowo: wynagrodzenie chorobowe, urlopowe, za przestój, nagrody jubileuszowe, dodatkowe wynagrodzenie roczne, a także jednorazowe lub nieperiodyczne wypłaty za spełnienie określonego zadania bądź za określone osiągnięcie.
Obliczając wynagrodzenie za urlop, nie uwzględnia się także wynagrodzenia za czas innej usprawiedliwionej nieobecności w pracy, np. urlop okolicznościowy, zwolnienie od pracy na opiekę nad dzieckiem w wieku do 14. roku życia.

Wliczane powinny być natomiast wynagrodzenia/świadczenia ze stosunku pracy o charakterze roszczeniowym oraz    wypłacane periodycznie. Te pierwsze przysługują pracownikowi na podstawie ustaw, rozporządzeń lub wewnętrznych przepisów płacowych, obowiązujących u danego pracodawcy. Są to należności za czas pracy w ustalonym wymiarze, odpowiednio do rodzaju, ilości i jakości świadczonej pracy (związane z wykonywaną pracą), do których pracownik ma prawo po spełnieniu określonych przesłanek. W razie uchybień w ich wypłacie, pracownik ma prawo dochodzenia ich na drodze sądowej.
Z kolei periodyczność polega na tym, że wypłaty dokonywane są co pewien czas, np. za wykonywanie pewnego typu zadań. Przy czym nie muszą one mieć charakteru regularnego, a okresy (ich długość), za które się je wypłaca, mogą być zróżnicowane.
Ważne! Niewliczane do podstawy urlopowej powinny być składniki, które przysługują za czas urlopu, np. premia, której wysokość nie zależy od osobistego wkładu, osiągnięć pracownika, ale od zysku firmy. Takie wyłączenie ma zapobiec podwójnemu wynagrodzeniu - raz poprzez wypłatę pełnego składnika i drugi - poprzez wliczenie go do podstawy urlopowej.

Do podstawy wymiaru wynagrodzenia urlopowego nie wchodzą wypłaty jednorazowe oraz niepowiązane z żadnym okresem. Pomija się także wszelkie nagrody uznaniowe, które nie są uregulowane wewnętrznie lub też zapisy dotyczące ich wypłaty są sformułowane nazbyt ogólnie i nie można obiektywnie rozstrzygnąć, czy pracownik ma do nich prawo. Jeśli nie cechuje ich periodyczność i roszczeniowość, nie wchodzą do podstawy urlopowej.
Warto zadbać o precyzyjne zapisy
Premie powinny być uregulowane w wewnętrznych przepisach płacowych, np. regulaminie premiowania.
Premia przysługuje, jeśli pracownik na nią zapracował, tj. spełnił postawione warunki (mierzalne, sprawdzalne). Nie przysługuje, gdy np. zaszły warunki negatywne, a więc takie, które obniżają premię bądź odbierają do niej prawo. Premie o takim charakterze, będące periodycznymi składnikami wynagrodzenia, zwiększają podstawę urlopową.

Jeśli wynagrodzenie pracownika tworzą składniki określone w stałej stawce miesięcznej, nie ma potrzeby obliczania wynagrodzenia urlopowego. Wszystkie takie elementy wypłaca się w wysokości należnej pracownikowi w miesiącu wykorzystywania urlopu.
Można do nich zaliczyć wynagrodzenie zasadnicze określone ryczałtowo, premie regulaminowe w stałej wysokości;    dodatki miesięczne (za staż pracy, funkcyjny, za pracę w warunkach uciążliwych, za znajomość języków obcych, specjalny za zwiększenie obowiązków służbowych itd.), ustalone jako stała kwota bądź stały procent niezmiennego wynagrodzenia zasadniczego.
Zmienne bierze się z trzech miesięcy
Wynagrodzenie urlopowe oblicza się ze składników zmiennych przysługujących za okresy nie dłuższe niż miesiąc. 

Składniki te uwzględnia się przy ustalaniu wynagrodzenia urlopowego w łącznej wysokości wypłaconej pracownikowi w okresie 3 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc rozpoczęcia urlopu. Jeżeli ich wysokość znacznie się waha, mogą być uwzględnione w łącznej wysokości wypłaconej pracownikowi w okresie dłuższym (np. 6, 9 miesięcy), lecz nieprzekraczającym 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc rozpoczęcia urlopu. O tym, czy składniki faktycznie ulegają znacznym wahaniom, decyduje pracodawca.
Wynagrodzenie za godzinę pracy (niezbędne do obliczenia wynagrodzenia za urlop) uzyskuje się, biorąc pod uwagę wszystkie godziny, w których pracownik wykonywał pracę w okresie 3 (maksymalnie 12) miesięcy, z których ustalana jest podstawa. Chodzi więc o godziny faktycznie przepracowane, wraz z ewentualnymi nadgodzinami, ale z pominięciem godzin niewykonywania pracy, np. z powodu choroby, urlopu czy przestoju.

Wynagrodzenia wypłacane w terminie przesuniętym na następny miesiąc przyjmuje się do podstawy urlopowej w wysokościach wypłaconych w poszczególnych miesiącach okresu, z którego jest ustalana ta podstawa. Nie ma znaczenia, że poszczególne pensje były należne za miesiące poprzednie. Aby otrzymać stawkę za godzinę pracy, należy podzielić sumę wypłaconych wynagrodzeń przez łączną liczbę godzin przepracowanych w okresie, z którego jest liczona podstawa.

W razie zmiany w zmiennych składnikach wynagrodzenia lub zmiany wysokości takich składników w okresie, z którego ustala się podstawę wymiaru, wprowadzonych przed rozpoczęciem przez pracownika urlopu wypoczynkowego lub w miesiącu wykorzystywania tego urlopu, podstawę wymiaru ustala się ponownie z uwzględnieniem tych zmian.
Mogą to być zmiany polegające na zniesieniu bądź dodaniu jakiegoś składnika wynagrodzenia albo też na modyfikacji zasad ich przyznawania. Wówczas podstawę wymiaru trzeba ustalić ponownie, z ich uwzględnieniem (o ile jest to możliwe), tak jakby wynagrodzenie przysługiwało po nowemu przez cały okres uwzględniany w podstawie.

Jeśli zmiana systemu wynagradzania na zmienny nastąpiła w miesiącu wykorzystywania urlopu, najlepiej podzielić uzyskany w tym miesiącu ruchomy składnik przez liczbę godzin faktycznej pracy w tym miesiącu, a otrzymaną stawkę godzinową pomnożyć przez liczbę godzin urlopu wypoczynkowego.
Ważne! W podstawie wynagrodzenia urlopowego uwzględnia się tylko wynagrodzenie ze stosunku pracy. Jeśli pracownik wykonuje na rzecz pracodawcy prace na podstawie umowy cywilnoprawnej, wynagrodzenie z tego tytułu nie wpływa na wysokość wynagrodzenia za czas urlopu.

Jeżeli przez cały okres przyjęty do ustalenia podstawy wymiaru, poprzedzający miesiąc wykorzystywania urlopu wypoczynkowego, lub przez okres krótszy, lecz obejmujący pełny miesiąc kalendarzowy lub pełne miesiące kalendarzowe, pracownikowi nie przysługiwało wynagrodzenie zmienne za okresy nie dłuższe niż miesiąc, nie należy sięgać do wcześniejszych miesięcy. Taki miesiąc przyjmuje się do obliczeń, z tym że obniży on wysokość stawki godzinowej. Często taki problem występuje z wynagrodzeniem za nadgodziny, które np. pojawiły się tylko w jednym czy dwóch miesiącach 3-miesięcznego okresu.

Przedstawiona zasada nie ma zastosowanie do pracowników powracających do pracy z urlopu macierzyńskiego, rodzicielskiego, wychowawczego czy po okresie długotrwałej choroby, którzy chcą wykorzystać urlop wypoczynkowy i nie uzyskali żadnego wynagrodzenia zmiennego w okresie 3 miesięcy przed przejściem na ten urlop. Wtedy wynagrodzenie urlopowe należy obliczyć z okresu sprzed tej absencji (z uwzględnieniem ewentualnych zmian w warunkach płacowych, jakie zaszły np. po powrocie do pracy czy w czasie nieobecności). 


Porady

Dodano dnia 07.01.2012r.
Szybsza rejestracja spółek z o.o.

Nowe przepisy kodeksu spółek handlowych dają możliwość utworzenia tak zwanej spółki formularzowej. Pozwoli to znacznie przyspieszyć proces ich rejestracji.

Zakładane w ten sposób spółki są tworzone z wykorzystaniem ustalonego przez Ministra Sprawiedliwości wzorca umowy udostępnionego elektronicznie. W tym trybie spółkę można zawrzeć nawet bez asysty notariusza jeżeli będziemy dysponowali własnym podpisem elektronicznym. Strony nie będą jednak miały możliwości dowolnie zmieniać treści umowy, mając do wyboru ograniczoną ilość alternatywnych zapisów.

Wniosek o rejestracje spółek formularzowych przesyłany elektronicznie powinien być rozpoznany w ciągu jednego dnia lecz przestrzeganie tego terminu nie jest ściśle określone.
Pewnym ograniczeniem zakładania takich spółek jest wymóg pokrycia kapitału zakładowego wyłącznie w formie gotówki w ciągu 7 dni do daty wpisu do rejestru.

Po takiej szybkiej rejestracji następne dokumenty trzeba będzie uzupełnić jednak już w formie papierowej i należy złożyć w sądzie w oryginałach:

  • poświadczone notarialnie wzory podpisów członków zarządu,
  • oświadczenia o pełnym pokryciu kapitału,
  • kolejne zmiany w umowie spółki lub w kapitale zakładowym

Następne zmiany muszą być dokonane już w formie tradycyjnego aktu notarialnego.




Porady

Dodano dnia 20.11.2011r.
Faktury elektroniczne.

Zgodnie z dyspozycją rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2010 r. "w sprawie przesyłania faktur w formie elektronicznej, zasad ich przechowywania oraz trybu udostępniania organowi podatkowemu lub organowi kontroli skarbowej" faktury mogą być przesyłane w formie elektronicznej jednak tylko pod warunkiem zapewnienia autentyczności pochodzenia i integralności treści faktury.
Spełnienie obu tych warunków nie jest już jednak ściśle i jednoznacznie określone co powodować może trudności w prawidłowym postępowaniu z takimi fakturami zarówno po stronie sprzedawcy jak i odbiorcy.
 
Wystawca faktury.

Po stronie sprzedawcy autentyczność pochodzenia i integralność treści faktury są zachowane bez żadnych wątpliwości w przypadku wykorzystania:

  • bezpiecznego podpisu elektronicznego, weryfikowanego za pomocą ważnego kwalifikowanego certyfikatu,
  • elektronicznej wymiany danych (EDI) zgodnie z umową w sprawie europejskiego modelu wymiany danych, jeżeli zawarta z odbiorcą faktury odpowiednia umowa, pozwala na taką procedurę,
  • obrazu faktury możliwego do pobrania z bezpiecznej strony po wpisaniu loginu i hasła unikatowego dla każdego klienta,

W roku 2011 nie ma już jednak ścisłego obowiązku stosowania powyższych metod. Żaden dodatkowy plik z samym podpisem elektronicznym nie musi być przesyłany. Przepisy rozporządzenia nie określają jednoznacznie sposobu i formatu wystawienia faktury elektronicznej. Pozwala to na uproszczenie metod lecz jednocześnie rodzi pewne wątpliwości w przypadku przesyłania faktur elektronicznych w innych formach, np. zwykłą pocztą elektroniczną w PDF lub w formie skanu czy zdjęcia.

Z uwagi na to, że istnieje wiele programów, które umożliwiają na "przerabianie" otrzymanych plików graficznych, zdaniem fiskusa, przesyłanie faktur zwykłą pocztą elektroniczną, bez dodatkowych zabezpieczeń nie zapewnia pełnej autentyczności pochodzenia i integralności treści faktury. W przypadku papierowych faktur fałszowaniu dokumentu zapobiega przede wszystkim wymóg posiadania kopii faktury przez sprzedawcę. W wersji elektronicznej można to również spełnić ale pod warunkiem zachowania w niezmienionej formie wysłanych pocztą elektroniczną obrazów faktur w swoim programie pocztowym lub zarchiwizowania odpowiednio na serwerze umożliwiając zainteresowanym sprawdzenie pełnej, oryginalnej treści, adresatów i czasu przesłanej wiadomości. Bez zachowania powyższych danych można spotkać się z zarzutem nie dopełnienia obowiązku zachowania należytej staranności przy prowadzeniu działalności gospodarczej i braku zapewnienia tym samym autentyczności pochodzenia i integralności faktur.
 
Ponadto należy pamiętać, że przepisy rozporządzenia Ministra Finansów stanowią, że faktury mogą być wystawiane i przesyłane w formie elektronicznej, pod warunkiem uprzedniej akceptacji tej formy przez odbiorcę faktury. Akceptacja ta może być wyrażona w formie pisemnej lub w formie elektronicznej jako zwykłe oświadczenie z powołaniem na w/w rozporządzenie, nie później niż w dniu poprzedzającym przesłanie faktury.
Do rozpoczęcia wystawiania faktur w formie elektronicznej nie jest konieczne za to informowanie urzędu skarbowego o tym fakcie.
 
Odbiorca faktury.

U odbiorcy faktury prawidłowo przesłane drogą elektroniczną powinny przechowywane w podziale na okresy rozliczeniowe w dowolny sposób zapewniający:

  • autentyczność pochodzenia, integralność treści i czytelność tych faktur od momentu ich wystawienia do czasu upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego,
  • bezzwłoczny dostęp do faktur,
  • łatwe ich odszukanie na żądanie organu kontroli skarbowej, zgodnie z odrębnymi przepisami.

Nie ma obowiązku sporządzania i przechowywania papierowych wydruków faktur elektronicznych. Przepisy nakazują przechowywać faktury elektroniczne w takiej formie, aby zagwarantować integralność treści faktury elektronicznej oraz autentyczność ich pochodzenia,  w podziale na okresy rozliczeniowe. Nie będzie jednak wystarczające sporządzenie papierowego wydruku obrazu faktury i przechowywanie takiego wydruku. Nie ma wówczas zapewnionej autentyczności pochodzenia i integralności treści. Należy zatem bezwzględnie przechowywać faktury elektroniczne również w formie elektronicznej.

Kwestia formy (szaty graficznej) faktury jest sprawą drugorzędną, aczkolwiek może pojawić się zarzut, że jeśli faktury różnią się formą graficzną, to autentyczność pochodzenia faktury nie jest pewna. W przesyle eletronicznym nie ma obowiązku oznaczania już faktury za pomocą wyrazów "ORYGINAŁ" albo "KOPIA".
 
W przypadku gdy wystawca faktury umożliwia nabywcy (odbiorcy) faktur wczytanie ("ściągnięcie") wystawionych dla niego faktur elektronicznych ze swoich serwerów za pomocą loginu i hasła nabywca będzie miał możliwość ściągnięcia faktury elektronicznej z serwera sprzedawcy w formie pliku. Po takiej operacji plik powinien być przechowywany lokalnie (na komputerze nabywcy) w sposób wyżej opisany. Dla bezpieczeństwa warto podjąć jakieś dodatkowe działania, np. dokonać tzw. print-screena (czyli obrazkowego zrzutu) ekranu (okna), z którego faktura jest ściągana gdy system sprzedawcy nie pokazuje daty pierwszego odczytania faktury przez odbiorcę i tym samym nie można wykazać wprost daty otrzymania faktury ważnej dla rozliczeń podatkowych.
 
Jeżeli faktury są otrzymywane zwykłą pocztą elektroniczną to należałoby zapisywać lokalnie całe wiadomości, którymi otrzymano faktury (pliki mające zwykle rozszerzenie ".eml". Nie wystarczy zapisywać samego załącznika z wiadomości (np. pliku ".pdf" z fakturą), lecz całą wiadomość. Są w niej zawarte informacje o adresie nadawcy, czasie otrzymania, etc. Taki sposób w zdecydowanej większości przypadków powinien zapewnić spełnienie wymogu z rozporządzenia, aby faktury były wystawiane w sposób zapewniający m.in. autentyczność pochodzenia, integralność treści i czytelność tych faktur. Oczywiście zalecane byłoby sporządzanie okresowych kopii bezpieczeństwa tak zapisanych danych (wiadomości w podziale na podkatalogi otrzymanych faktur).
 
Również podatnicy przyjmujący faktury elektroniczne nie muszą o tym fakcie informować swoich urzędów skarbowych jeżeli zastosują samodzielnie powyższe procedury.


Porady

Dodano dnia 07.11.2011r.
Jak uzyskać NIP na nowych zasadach.

Wszyscy podatnicy prowadzący działalność gospodarczą, muszą mieć indywidualny numer do identyfikacji podatkowej NIP. Osobom fizycznym obecnie przydzielany jest on przy użyciu Centralnego Rejestru Podmiotów - Krajowej Ewidencji Podatników.

Zgłoszenia identyfikacyjnego dokonuje się jednokrotnie. Podatnik może mieć tylko jeden NIP. Zasada ta obowiązuje bez względu na rodzaj oraz liczbę opłacanych przez niego podatków, formę opodatkowania, liczbę oraz rodzaje prowadzonej działalności gospodarczej oraz liczbę prowadzonych przedsiębiorstw :

  • Osoby fizyczne, które rozpoczynają działalność gospodarczą, a nie mają NIP, składają zgłoszenie identyfikacyjne w ramach wniosku o wpis do CEIDG. Wynika to z art. 28 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. CEIDG przesyła odpowiednie dane do urzędu skarbowego wskazanego we wniosku przez przedsiębiorcę nie później niż w dniu roboczym następującym po dokonaniu wpisu.
  • Przedsiębiorcy podlegający wpisowi do KRS, m.in. spółki prawa handlowego, składają zgłoszenie identyfikacyjne na formularzu NIP-2 w sądzie rejestrowym wraz z wnioskiem o wpis. Stanowi o tym art. 19b ust. 1 ustawy o KRS. Sąd przesyła zgłoszenie identyfikacyjne do urzędu skarbowego wskazanego przez przedsiębiorcę w ciągu 3 dni roboczych od dnia dokonania wpisu. Procedura nie ma zastosowania, gdy rejestracja w KRS dokonywana jest przez Internet. W takim przypadku wnioskodawca samodzielnie już, drogą elektroniczną, wysyła wymagane wnioski i zgłoszenia - w tym NIP-2.


Informację zwrotną o NIP nadanym przedsiębiorcy, urząd skarbowy niezwłocznie przekazuje do CEIDG albo sądowi prowadzącemu rejestr przedsiębiorców. Poświadczenie nadania NIP ma obecnie jedynie formę potwierdzenia, nie decyzji. W przypadku osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą urząd skarbowy powinien je wydać najpóźniej następnego dnia roboczego po dniu, w którym wpłynęło do niego poprawne zgłoszenie identyfikacyjne.

Gdy przedsiębiorca jako pracodawca zatrudnia osoby podejmujące pierwszą pracę i nie mające również NIP, składają one zgłoszenie identyfikacyjne za pośrednictwem płatnika podatku dochodowego. W takich przypadkach to pracodawca ma obowiązek dostarczyć pracownikowi formularz NIP-3. Pracownik wypełnia go i składa pracodawcy w ciągu 14 dni. Następnie pracodawca w ciągu kolejnych 14 dni przekazuje zgłoszenie identyfikacyjne urzędowi skarbowemu właściwemu dla pracownika.

Od 1 stycznia 2012 r. PESEL stanie się jedynym identyfikatorem podatkowym w kontaktach z urzędnikami dla osób nieprowadzących działalności gospodarczej, niebędących zarejestrowanymi podatnikami VAT lub niebędących płatnikami składek ubezpieczeniowych. Osoby te nie będą miały już obowiązku posiadania numeru NIP. Do tego czasu jednak osoby te - tak jak pozostali podatnicy - muszą mieć nadawany NIP.

Urząd skarbowy właściwy w sprawach NIP dla przedsiębiorcy:

  • dla czynnych podatników VAT - urząd skarbowy właściwy w sprawach VAT,
  • dla jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, korzystających ze zwolnienia od podatku VAT - urząd skarbowy właściwy ze względu na siedzibę jednostki lub miejsce wykonywania działalności,
  • dla pozostałych podatników będących podatnikami podatku dochodowego - urząd skarbowy właściwy w sprawach tego podatku,
  • dla płatników podatków oraz płatników składek ubezpieczeniowych, niebędących jednocześnie podatnikami, o których mowa wcześniej - urząd skarbowy właściwy ze względu na miejsce zamieszkania lub siedzibę płatnika, a jeżeli podatnik nie ma miejsca zamieszkania lub siedziby w Polsce - Drugi Urząd Skarbowy Warszawa Śródmieście. 


1 2 3